Nadciśnienie tętnicze i problemy hormonalne będzie można leczyć w nowoczesnych klinikach w szpitalu przy ul. Unii Lubelskiej
Oddziały kliniczne hipertensjologii i chorób wewnętrznych oraz endokrynologii, chorób metabolicznych i chorób wewnętrznych zostały otwarte wczoraj w szpitalu przy ul. Unii Lubelskiej. Przeniesiono je ze szpitala przy ul. Arkońskiej.

- Do tej pory zajmowaliśmy pomieszczenia, które nie były remontowane od 30 lat. Teraz stworzono naszym pacjentom wspaniałe warunki do leczenia – mówi zadowolona prof. dr hab. n. med. Krystyna Widecka, ordynator kliniki hipertensjologii. – Będziemy tu leczyć głównie pacjentów z nadciśnieniem opornym, z którym nie radzą sobie lekarze rodzinni.

Kliniki zajęły trzecie piętro jednego skrzydła szpitala przy Unii Lubelskiej. – To jest ostatnia część szpitala, która została wyremontowana po pożarze w 1997 r. Od tamtego czasu nie była wykorzystywana – mówił Jerzy Łuczak, kanclerz Pomorskiej Akademii Medycznej. Remont piętra trwał 11 miesięcy i kosztował 2,3 mln zł. Inwestycja została sfinansowana ze środków uczelni.

Część wyposażenia została przeniesiona ze szpitala przy ul. Arkońskiej. Nowy sprzęt medyczny, który zakupiła PAM, kosztował 300 tys. zł. Klinika wzbogaciła się m.in. o holtery do mierzenia ciśnienia i EKG, aparaty do ultrasonografu serca i brzucha, bieżnię do prób wysiłkowych, aparat do pomiaru ciśnienia centralnego, pracownię densytometryczną służącą do oceny masy ciała i pracownię biochemiczną. Na oddziale jest 21 łóżek.

W Polsce na nadciśnienie tętnicze cierpi około 30 proc. mieszkańców. – To wielki problem społeczny. To choroba cywilizacyjna – podkreśla prof. Widecka, która kieruje zespołem sześciu lekarzy na etatach oraz trzech lekarzy rezydentów.

Również 21 pacjentów może przyjąć druga otwarta wczoraj klinika – endokrynologii, chorób metabolicznych i wewnętrznych, którą kieruje prof. dr hab. n. med. Anhelli Syrenicz. Sześcioosobowy zespół lekarzy leczy choroby tarczycy, przysadki, zaburzenia metaboliczne, cukrzycę i otyłość.

Źródło: Gazeta Wyborcza Szczecin

Czy więcej znaczy lepiej? W przypadku aparatów cyfrowych nie jest to aż taka prosta sprawa, bowiem powiększanie obu parametrów – rozdzielczości i krotności zoomu – jest jak za krótka kołdra.

Liczba megapikseli, czyli rozdzielczość, mówi o tym, jak bardzo możemy powiększyć zdjęcie. Odbitki 10 x 15 cm z każdego aparatu będą dobrze wyglądały, bowiem do takich rozmiarów wystarczą już

2 megapiksele, czyli tyle, ile oferują telefony komórkowe. Dziś na sklepowych półkach bez trudu można znaleźć aparaty, których matryce mają znacznie więcej pikseli – 8, 10, 12 mln. Teoretycznie pozwala to na wykonywanie powiększeń o rozmiarach 30 x 50 cm, ale tylko teoretycznie. A to dlatego, że w znakomitej większości obiektywy nie są w stanie zapewnić obrazu o wystarczającej liczbie szczegółów, tak by wykorzystać pełny potencjał matrycy. Producenci pakują coraz większe rozdzielczości w aparaty, bo tak najłatwiej pognębić konkurencję, a – by zacytować klasyków – głupi lud i tak kupi. Tymczasem pomiary ilości szczegółów rejestrowanych przez aparaty podawane np. w prasie specjalistycznej pokazują, że w wielu przypadkach urządzenia o nominalnej rozdzielczości kilkunastu megapikseli rejestrują tylko tyle szczegółów ile matryce 3-4-megapikselowe.

Ile megapikseli potrzebuję?

Co gorsza, im większa krotność zoomu, tym gorsza jakość obiektywu – nie bez przyczyny najlepsze i najdroższe obiektywy używane przez profesjonalistów wcale zoomu nie mają.

Jaki z tego morał? Jeśli kupujemy aparat, z którego nie będziemy robić odbitek większych niż 10 x 15 cm, to nie warto kierować się liczbą megapikseli, bo wszystko, co jest obecnie na rynku, ma ich wystarczająco dużo. Jeśli zaś chcemy robić powiększenia, to znów kryteria poszukiwania nie powinny bazować na liczbie megapikseli, bo one tak naprawdę jeszcze nic nie określają.

Optyka wyznacza granice

Optyka to bardzo stary dział fizyki rozwijany od czasów Galileusza i wiele zagadnień związanych z jakością obrazu już dawno rozwiązano. Zajmowali się tym przede wszystkim astronomowie i biolodzy wiele lat przed wynalezieniem fotografii cyfrowej. Jednym były potrzebne dobre teleskopy, innym dobre mikroskopy. I wieki praktyki pokazały, że za jakość obrazu odpowiada wielkość soczewek (im większe, tym lepsze) i rozmiar nośnika rejestrującego obraz (im większy gabarytowo, tym lepszy obraz). Dlatego do dziś najlepsze zdjęcia reklamowe wykonuje się aparatami wielkoformatowymi, w których klisza ma rozmiary 20 x 25 cm. Stąd prosty wniosek – im mniejszy aparat, tym gorsza jakość rejestrowanych zdjęć. Z tego względu nie można liczyć na to, że kieszonkowy kompakt będzie robił równie dobre zdjęcia jak lustrzanka, i dlatego istnieją duże aparaty. Duże oznacza też drogie, a to dlatego, że kluczowe elementy, czyli obiektyw i matryca światłoczuła, są bardzo kosztowne w produkcji.

Siłą rzeczy wysokie koszty produkcji nie sprzyjają rynkowej wojnie, w której trzeba sprzedawać coraz taniej, coraz więcej megapikseli z coraz większym zoomem. Oczywiście nie ma reguły i duży aparat też można zrobić zły, ale przynajmniej potencjalnie im jest większy, tym lepsze zdjęcia.

Ma to bardzo poważne uzasadnienie fizyczne. Matryca dużego aparatu przy tej samej rozdzielczości co maleńki kieszonkowy kompakt ma znacznie większe gabaryty. To oznacza, że na upakowanie elementów światłoczułych jest znacznie więcej miejsca. W efekcie elementy światłoczułe dużej matrycy zbierają więcej światła niż elementy małej. Poza tym istnieje pewne ograniczenie minimalnej wielkości szczegółów, jakie może odwzorować obiektyw zbudowany z soczewek. Ograniczenie zależy również od długości fali świetlnej, a dokładnie opisuje, kiedy zjawisko zwane dyfrakcją zaczyna rujnować jakość obrazu rzucanego przez obiektyw. Odpowiedni wzór opracował pod koniec XIX wieku lord Rayleigh. Bez wdawania się w szczegóły matematyczne warto wiedzieć, że najmniejsza plamka, jaką jest w stanie odwzorować obiektyw, ma średnicę kilku mikrometrów. A w najmniejszych matrycach komórki światłoczułe są rozmieszczone w mniejszej odległości niż owe kilka mikrometrów fizycznego ograniczenia. Morał z tego taki, że wyścig na megapiksele nie ma już większego sensu. Co z tego, że aparat ma matrycę

12 megapikseli, jeśli obiektyw nie jest w stanie obsłużyć więcej niż 4.

Więcej gazeta.pl

Ile megapikseli potrzebuję?
Ile megapikseli potrzebuję?

Zarzuty dla rodziców i dziadków Oliwiera. Niemowlę nadal w stanie krytycznym Zarzuty dla rodziców i dziadków Oliwiera. Niemowlę nadal w stanie krytycznym

Zarzuty dla rodziców i dziadków Oliwiera. Niemowlę nadal w stanie krytycznym

Rodzice i dziadkowie 6-miesięcznego chłopczyka, który nadal w stanie krytycznym przebywa w szpitalu, usłyszeli zarzuty. Prokurator zarzucił rodzicom dziecka znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem i spowodowanie uszczerbku na zdrowiu, natomiast dziadkom postawił zarzut nieudzielenia pomocy.

Rodzicom dziecka grozi do 10 lat więzienia, dziadkom zaś do 3 lat. Rodzina mieszkała wspólnie. Prawdopodobnie dziś sąd zdecyduje o ewentualnym areszcie dla podejrzanych.

6-miesięczny chłopczyk w stanie krytycznym trafił do szczecińskiego szpitala z krwiakiem mózgu i pęknięciem czaszki. Jego rodzice i dziadkowie mieszkający w Choszcznie zostali zatrzymani przez policję. Według matki dziecka niemowlę doznało obrażeń pod jej nieobecność w domu, gdy chłopcem opiekował się ojciec. Ten zaś tłumaczył, że dziecko spadło z wersalki, gdy udał się on na chwilę do toalety. Według lekarzy jednak, którzy przeprowadzili specjalistyczne badania, w tym tomografię komputerową, obrażenia, które zdiagnozowano u małego pacjenta, nie mogły powstać w wyniku upadku. Według lekarzy dziecko przeszło wcześniej złamania rączki i nóżki, ma także pęknięte żebra. Dziecko zostało zoperowane.

Kurier Szczeciński

Rzecznik prokuratury okręgowej w Szczecinie Małgorzata Wojciechowicz powiedziała, że ojciec pobitego Oliwiera przyznał się do znęcania nad 6-miesięcznym dzieckiem. Matka i dziadkowie twierdzą, że są niewinni.

- Prokurator analizuje materiał dowodowy zgromadzony przez policję, jeszcze dziś podejrzani zostaną ponownie przesłuchani przez prokuratora – dodaje Wojciechowicz.

6-miesięczny Oliwier od czwartku przebywa w szpitalu przy ul. Unii Lubelskiej w Szczecinie. Jego stan jest krytyczny. Chłopczyk oddycha dzięki respiratorowi. Nadal przebywa w śpiączce.

Policja zatrzymała wczoraj rodziców i dziadków dziecka, mieszkańców Choszczna. Ojciec tłumaczył wcześniej, że dziecko spadło z wersalki, kiedy on był w toalecie. Matka chłopca miała być w tym czasie na zakupach.

Badania lekarzy wykazały, że obrażenia niemowlęcia nie mogły powstać w ten sposób. Ponadto okazało się, że chłopiec miał wcześniej połamane żebra oraz pękniętą kość piszczelową i łokciową. Jeszcze nie wiadomo czy wszyscy oskarżeni zostaną aresztowani. Za znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem grozi kara do 10 lat. Za nieudzielenie pomocy, o co oskarża się dziadków, grozi do 3 lat pozbawienia wolności.

Radio Szczecin
Jarosław Gowin

Ojciec przyznał się do znęcania nad dzieckiem Ojciec przyznał się do znęcania nad dzieckiem

Choszczeńscy policjanci zatrzymali w poniedziałek rodziców i dziadków sześciomiesięcznego chłopca, który w czwartek trafił do szpitala specjalistycznego w Szczecinie z poważnym urazem głowy. Dziecko jest w stanie krytycznym.

Obrażeń ciała chłopiec doznał w czasie, gdy opiekował się nim ojciec, 24-letni Stanisław C. Jego żona była w tym czasie na zakupach. To ona po powrocie do domu wezwała pogotowie. Dziecko zostało przewiezione do szpitala specjalistycznego w Szczecinie. Przeprowadzone badanie tomograficzne wykazało bardzo dużego krwiaka powłok czaszki oraz pęknięcie czaszki z szerokim rozstępem. Konieczna była natychmiastowa operacja.

Brutalne pobicie sześciomiesięcznego dziecka?

Według zeznań rodziców i dziadków, dziecko spadło na podłogę z wersalki w czasie, gdy mężczyzna wyszedł na chwilę do toalety. Lekarze mówią, że obrażenia, jakich doznał chłopiec nie mogły powstać w takich okolicznościach. Po przeprowadzeniu dodatkowych badań lekarze stwierdzili, że dziecko miało w przeszłości złamane żebra z obu stron oraz pęknięcia kości łokciowej i piszczelowej.

Brutalne pobicie sześciomiesięcznego dziecka?

Policjanci wspólnie z prokuraturą ustalają wszystkie szczegóły dotyczące obrażeń oraz okoliczności, w jakich mogły one powstać.

Źródło: Gazeta Wyborcza Szczecin